Esenlik Hizmetleri Yönetmeliği

Bireylerin sağlıklı yaşam tarzını benimsemelerini teşvik etmeye yönelik koruyucu, geliştirici, destekleyici ve rehabilite edici nitelikteki hizmetler ile yaşam kalitesini artırıcı uygulamaların sunulduğu esenlik merkez ve ünitelerinin açılmasına, bu merkez ve ünitelerin taşıması gereken fiziki ve teknik şartları ile personel standartlarına, sunulan hizmetin kapsamına, faaliyetlerinin yürütülmesine ve denetimine ilişkin usul ve esasları düzenlemek üzere Esenlik Hizmetleri Yönetmeliği yayımlanmıştır.

Kişilerin bedensel, ruhsal ve sosyal olarak iyilik hâlinin geliştirilmesine ve sağlıklı yaş almasına yönelik, tedavi amacı taşımaksızın sağlıklı yaşamı teşvik etmek üzere sunulan; 

• balneoterapi, 
• beslenme hizmetleri, 
• dil ve konuşma terapisi hizmetleri, 
• egzersiz ve fiziksel aktivite hizmetleri, 
• ergoterapi hizmetleri, 
• fizyoterapi hizmetleri, 
• Geleneksel ve Tamamlayıcı Tıp Uygulamaları (GETAT), 
• güneş terapisi (helioterapi) hizmetleri, 
• hidroterapi uygulamaları, 
• hiperbarik ve hipobarik oksijen uygulamaları, 
• manuel uygulamalar ve yumuşak doku teknikleri, 
• meditasyon, 
• peloidoterapi, 
• podoloji hizmetleri, 
• psikolojik destek hizmetleri, 
• rehabilitasyon hizmetleri, 
• sanat terapileri, 
• sauna ve buhar odası hizmetleri, 
• talassoterapi, 
• teknoterapi hizmetleri, 
• temel sağlık ve yaşam tarzı değerlendirmesi, 
• temiz hava ve doğa temelli terapiler, 
• tuz terapisi (haloterapi) hizmetleri, 
• uyku sağlığı hizmetleri ile benzer nitelikteki hizmetler esenlik hizmetleri kapsamında sayılmıştır.

Konuyla ilgili son paylaşımımdan kısa süre sonra yayımlanan bu Yönetmelik oldukça ilgimi çekti. Modern yaşam, beslenme ve çalışma koşullarının insanları maddi ve manevi anlamda giderek daha sağlıksız bir duruma götürmesi nedeniyle, sayıları giderek artan iyileşme (wellness) merkezlerine ve spor kulüplerine dair genel düzenlemeler yapılarak (özellikle konaklama, yaşlı ve engelli bakımıyla ilgili asgari oda sayısı ve kapalı alan büyüklüğü gibi) bazı standartlar belirlenmiştir. Tarihte bir ilk niteliğindeki Yönetmeliğin kapsamının giderek genişleyeceğinde şüphe bulunmamaktadır. 

Geleneksel ve Tamamlayıcı (Alternatif) Tıp Uygulamaları

Günümüzde modern tıpla birlikte geleneksel ve tamamlayıcı tıp uygulamaları da birer tedavi yöntemi olarak giderek daha fazla talep görmektedir. Bütüncül yaklaşımla insanın özgün ihtiyaçlarına ve sorunun kaynağına göre çeşitli alternatifler sunan geleneksel ve tamamlayıcı tıp hizmetlerini veren kurum ve kuruluşların sayısı her geçen gün artmakta ve kapsamı genişlemektedir. Artık birçok yerde karşımıza çıkan "sağlıklı yaşam merkezleri"nde spor ve beslenme danışmanlığı verilebilmekte, çeşitli alternatif tedavi uygulamaları yapılabilmektedir.

Ülkemizde uzun yıllardır farklı adlar altında alternatif tıp uygulamalarının yapılageldiği bilinmektedir. Bu uygulamalara ilişkin sürecin güvenli ve sağlıklı bir şekilde yürütülebilmesi için Devletin (Sağlık Bakanlığı) bu alanı düzenlemesi gerektiğinde şüphe bulunmamaktadır. Bunlara dair standartların belirlendiği ilk düzenleme 29/5/1991 tarih ve 20885 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmiş bulunan "Akupunktur Tedavi Yönetmeliği"dir. Anılan yönetmelik, ülkemizde akupunktur tedavisinin, diğer tedavi metodlarında olduğu gibi bilimsel yöntemlerle yapılmasının esas ve usullerini düzenlemiştir. Daha sonra 17/9/2002 tarih ve 24879 sayılı Resmî Gazete’de Akupunktur Tedavisi Uygulanan Özel Sağlık Kuruluşları ile Bu Tedavinin Uygulanması Hakkında Yönetmelik yayımlanmıştır. Bu Yönetmeliğin amacı ise, fertlerin ve toplumun sağlığını korumak maksadıyla, ülkemizde akupunktur tedavisinin bilimsel yöntemlerle yapılması ve bu tedavinin uygulandığı özel sağlık kuruluşlarının açılmasına, çalışmasına ve denetlenmesine ilişkin usul ve esasları düzenlemek olarak belirlenmiştir. Böylece, giderek büyüyen bir sektör olarak akupunktur ile tedavinin özel sağlık kuruluşları (merkezleri) nezdinde düzenlenmesi sağlanmıştır.

Süreç içerisinde akupunktur dışındaki diğer geleneksel ve tamamlayıcı tıp uygulamaları da yaygınlaşmış ve anılan son yönetmeliğin yerine geçmek üzere daha geniş kapsamlı Geleneksel ve Tamamlayıcı Tıp Uygulamaları Yönetmeliği (27/10/2014 tarih ve 29158 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak) yürürlüğe girmiştir. Bu Yönetmeliğin amacı, insan sağlığına yönelik geleneksel ve tamamlayıcı tıp uygulama yöntemlerini belirlemek, bu yöntemleri uygulayacak kişilerin eğitimi ve yetkilendirilmeleri ile bu yöntemlerin uygulanacağı sağlık kuruluşlarının çalışma usul ve esaslarını düzenlemektir. 

Kamu İhale Genel Tebliği'nde Önemli Değişiklikler ve Yenilikler

 

9 Nisan 2026 tarih ve 33219 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Kamu İhale Genel Tebliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ ile uzun zamandır uyuşmazlığa neden olan bazı eksiklikler giderilmiş, birçok konuya da açıklık getirilmiştir. Bunlardan bazılarına değinmek gerekirse;

Daha çok mal alım ihalelerinde ortaya çıkan bazı uyuşmazlık konularında açıklama yapılmıştır. Buna göre, ihale dokümanlarında, ihalede teklif edilecek veya kullanılacak malzemeye/cihaza/ürüne ilişkin “makale yayımlanmış olması ya da yayın yapılması” veya “literatüre girmiş klinik çalışmalarla desteklenmesi” gibi düzenlemelere, teklif edilecek veya kullanılacak malzemeye/cihaza/ürüne ilişkin yabancı ülkelerde ürünün piyasaya arzı için alınması zorunlu belgelerin ve onayların veya yurt dışındaki bir belgelendirme kuruluşu ya da dernek ve benzeri kuruluşlarca düzenlenen belgelerin sunulmasına ve yerli malı teklif edilmesini ya da kullanılmasını engelleyen veya doğrudan yabancı menşeli ürünlerin teklif edilmesine veyahut kullanılmasına yönelik düzenlemelere yer verilmeyecektir.

İhale Uygulama Yönetmeliklerine göre iş deneyim belgesi düzenlenemeyen hallerde iş deneyiminin tevsikine ilişkin olarak sunulan belgeler kapsamında sözleşmeye ait damga vergisinin ilk ilan veya davet tarihi itibarıyla ödendiğine ilişkin belgelerin sunulması gerekmektedir. Ayrıca, idari şartnamelerde birden fazla faaliyet konusuna ilişkin işletme kayıt belgesinin istendiği ihalelerde, faaliyet konularının işletme kayıt belgesinde bulunması hususunun birlikte mi yoksa ayrı ayrı mı istendiğinin açıkça belirtilmesi gerektiği, aksi durumda belirlenen faaliyetlerden herhangi birine dair belge sunulması yeterli kabul edileceği belirtilmiştir.

Sık sık dava konusu olan malzemeli yemek hizmet alımı ihalelerinde aşırı düşük tekliflerin değerlendirilmesi konusunda da açıklamalar yapılmıştır. Buna göre, teknik şartnamede iki haftalık örnek menü düzenlenecek, bu menüde yer alan yemeklerin içerikleri ile girdi miktarları belirtilecek ve isteklilerce aşırı düşük teklif açıklamaları kapsamında “ana girdi”, “işçilik” ve “yardımcı girdi” oranlarının belirtildiği malzemeli yemek sunumu hesap cetveline ilişkin e-form kullanılacaktır. Açıklamalar, idarece gönderilen sorgulama yazısı ekindeki forma uygun şekilde yapılacak olup işin tamamı için toplam miktar ve tutar açıklaması yapılmaz. Açıklama istenecek ana girdi fiyatlarının tevsiki amacıyla üçüncü kişilerden alınan fiyat teklifleri ile isteklinin kendi ürettiği, aldığı veya sattığı mallara ilişkin fiyatlar kullanılmayacaktır. Diğer yöntemlerden herhangi biri ile açıklama yapılmasının fiilen mümkün olmadığının anlaşıldığı durumlar istisna kabul edilmiştir.

Varan 1: Üst Kurul İhtisas Mahkemeleri

 

Hâkimler ve Savcılar Kurulu Birinci Dairesinin 20/04/2026 tarih ve 890 sayılı kararıyla 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun (III) Sayılı Cetvelinde sayılan bazı düzenleyici ve denetleyici kurumların regülasyon ve denetim yetkilerinden kaynaklanan kurul kararı şeklindeki iş ve işlemlerinden kaynaklanan davalar bakımından ihtisas mahkemeleri belirlenmiştir. Anılan karar dünkü Resmi Gazete'de yayımlanmıştır.

Anılan Cetvelde üst kurullar; Radyo ve Televizyon Üst Kurulu, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu, Sermaye Piyasası Kurulu, Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu, Kamu İhale Kurumu, Rekabet Kurumu, Kamu Gözetimi, Muhasebe ve Denetim Standartları Kurumu, Kişisel Verileri Koruma Kurumu, Nükleer Düzenleme Kurumu ile Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurumu olarak sayılmıştır.

Daire kararında, düzenleyici ve denetleyici kurumların regülasyon ve denetim yetkilerinden kaynaklanan kurul kararlarından doğan uyuşmazlıkların büyük bir kısmının Ankara İdare Mahkemeleri nezdinde görüldüğü gözetilerek, yargı hizmetlerinin hız, etkinlik ve verimlilik ilkeleri doğrultusunda yürütülmesi; makul sürede yargılanma hakkının teminat altına alınması; hak ihlallerinin önlenmesi ve vatandaşın adalete olan güveninin güçlendirilmesi bakımından ihtisaslaşmanın gerekli ve uygun olduğu kanaati dile getirilmiş, Sermaye Piyasası Kurulu, Rekabet Kurumu ile Kamu Gözetimi, Muhasebe ve Denetim Standartları Kurumunun, Kamu İhale Kurulunun kurul kararı şeklindeki iş ve işlemlerinden doğan dava ve işler ile tüm kamu kurum ve kuruluşlarının ihaleden yasaklama kararları hariç ihale iş ve işlemlerine Ankara 10, 13 ve 25; Radyo ve Televizyon Üst Kurulu, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu, Nükleer Düzenleme Kurumu ve Kişisel Verileri Koruma Kurulunun regülasyon ve denetim yetkilerinden kaynaklanan kurul kararı şeklindeki iş ve işlemlerinden doğan dava ve işlere de Ankara 12, 14 ve 15 numaralı idare mahkemelerinin bakmasına karar verilmiştir. 01.06.2026 tarihinden itibaren gelecek yeni dava ve işler anılan ihtisas mahkemelerine tevzi edilecek olup, genel tevziden başka iş verilmeyecektir.

Kitabımda dile getirdiğim hususlardan birinin bu kadar kısa sürede hayata geçmiş olması mutluluk verdi. Bununla birlikte, dava sayılarının azlığı gözetilerek, ayrım yapılmaksızın tüm düzenleyici ve denetleyici kurumların sektörel kararlarından kaynaklanan uyuşmazlıkların ardışık numaralı belirli sayıda mahkemelere verilmesi de mümkündür. Böylece daha çok hâkim tarafından farklı hukuki yorumlar getirilmesine ve daha nitelikli kararlar yazılmasına imkân sağlanmış olur. Ayrıca kitapta (s.325) dile getirdiğim gibi tam anlamıyla "Üst Kurul İhtisas Mahkemeleri" de oluşturulmuş olur. Nitekim bu davaların hemen hepsi temyiz merci olarak Danıştay Onüçüncü Dairesinde görülmektedir. 

Darısı ivedi yargılama usulünün kapsamının genişletilmesine dair önerime..

Rekabet Hukukunda Taahhüt Mekanizması ve Uygulamaları

Rekabet Hukukunda Taahhüt Mekanizması ve Uygulamaları (ABD, AB ve BK ile Karşılaştırmalı Bir İnceleme) kitabı Yetkin Hukuk Yayınları tarafından yayımlanarak satışa sunuldu.

İçeriği itibarıyla birçok konuda yasa koyucuya ve Rekabet Kurumu'na yol göstermesini, yeni akademik çalışmalara ilham olmasını ve uygulayıcılara destek olmasını umuyorum. Buraya tıklayarak edinebilirsiniz.